Przodkowie moi pochowani

w niepoświęconej ziemi

artyści znani i nieznani

śpiący w Krainie Cieni

wy, których rózga losu siekła

cyrkowcy i kuglarze

ze swego czyśćca, nieba, piekła

słuchajcie, o czym marzę:

Ja chciałbym w każdej mej roli

poważnej albo zabawnej

dotykać tego, co boli

dotykać jakiejś prawdy

Chciałbym, by w każdym mym słowie

co złości, albo zachwyca

żywy przyczaił się człowiek

i jego tajemnica

Niech serca wasze ogrzewa

mój z błyskotkami kram

piosenka, którą śpiewam

komedia, którą gram

By nosił w wianku pamiątek

mój znak choć listek ubogi

oto mój plan na początek

początek mojej drogi...

Przodkowie moi pochowani

hen, za cmentarnym murem,

nie kpijcie z moich planów ani

nie śmiejcie się ponuro,

grywaliście za strawy miskę

albo za marne grosze,

więc z gwiazdki, co nade mną błyska

słuchajcie o co proszę:

Niech się na scenie me słowo

prosto i jasno tłumaczy,

niech będzie co dzień na nowo

przeciwko czemuś, za czymś

Chcę prawdę wyrwać spod maski

i dodam szczegół zabawny,

chcę zbierać za to oklaski,

ja jeszcze chcę być sławny

A wy, gwiazdorzy kochani

ze swych dalekich gwiazd,

ech, bądźcie kolegami,

szepnijcie mi choć raz

gdy puchnie oklasków wrzątek

nie szczędźcie mi przestrogi

że to dopiero początek,

początek mojej drogi...^[2]