Pod Tarnopolem Niemcy się trzymali,

Biednych Polaków na sznurkach wieszali.

Wieszali setki, wieszali tysiące,

O Polsko, Polsko, w jakiejś ty udręce!

Przerywajcież front wy, dzielne Sowiety,

Niechaj Germany kryją się jak krety!

Niech się dowiedzą, że jest sprawiedliwość –

W robotniczej Polsce zapanuje miłość.

Stalin się rozgniewał, poruszył wąsami,

Bo na całym świecie chcą rządzić Germany.

Do broni, chłopcy, szykujcie katiusze,

Bo tych Germanów z Polski wygnać muszę.

Niemcy się wściekli, Niemcy są uparci,

A w podobieństwie jakby z piekła czarci.

Biją Polaków, palą w Oświęcimie

I zabierają jeich własne ziemie.^[1]