Pod jesień,

wieczorem słotnym wielkie smutki.

Pod jesień

w kominku bywa mniej czerwony żar.

Pod jesień

smakują cierpko pocałunki,

kochanie

przestaje mieć już dawny czar.

Jesieni, nachyl się do nas łaskawie.

Jesieni, ty nas nie zgub w zaroślach i trawach,

nie prowadź nas po głogach i ostach,

Jesieni, ty bądź dla nas jak siostra, jak wiosna!

Pod jesień

ugrami drzewa w smutku toną,

a liście

startują w stronę, gdzie jest mniejszy żal.

Powietrze

smakuje jakoś bardziej słono,

a słońce

czerwono tonie pośród fal.

Dzień dobry! Bądź dla nas dobra, jesieni!

Jesieni, ty się zechciej co prędzej odmienić,

pozostań tu niedługo, przez chwilę.

Jesieni, ty się odmień z jaśminem, motylem!^[2]