I tak znowu nadszedł czas na pożegnanie

Coś za dużo tych pożegnań w życiu, cóż

Dziękujemy tym, którzy do końca wytrzymali

Doceniamy szczerość tych, co wyszli już

Nie należy kokieterii lekceważyć

Kiedy nagie chamstwo wciąż nadaje ton

W snach o innym, lepszym świecie można marzyć

Lecz tymczasem na odchodnym weźcie stąd

Trochę luzu, bo coś ciasno nam się robi

Uśmiech lekki by nie gościł żal na twarzach

Nieco sensu, żeby bezsens was nie dobił

Trochę serca, bo zbyt często się nie zdarza

Trochę jadu, co na bzdurę uodparnia

Trochę śmiechu zamiast czkawki skoro świt

Niezbyt wiele damy wam na pożegnanie

Ale może lepiej jednak to, niż nic

Ale może lepiej jednak to, niż nic.^[1]