Nie widziałam cię już siedem miesięcy,

obliczyłam, że to jakby pół wieku,

gaśnie lampka pochylona, zgarbiona

i mrocznieje w człowieku...

Dobrej wróżce rzucę srebrny pieniążek,

tylko przyjedź, zanim całkiem się ściemni,

zanim mrok się położy na ścieżki,

zanim się ściemni...

Wiem, pamiętam, ty lubiłeś poziomki,

pełną garścią wybierałeś z koszyka,

w tamtym lesie, gdzie gałęzie się plączą,

gdzie się drzewo z drugim drzewem dotyka...

Nic się nie martw, nazbieramy poziomek,

tylko przyjdź, zanim całkiem się ściemni,

zanim noc schowa je do kieszeni,

przyjdź, zobacz, zanim całkiem się ściemni...^[2]