Przyjaciółki z teatru

Zgłoszenie do artykułu: Przyjaciółki z teatru

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Dobrze bratnią duszę mieć

Gdy w aktorstwie w pocie czoła

Trzeba zmagać się i biec

Tam gdzie sztuka ciebie woła

Warto tak

Gdy jest brat, czyli siostra

Czyli siostra, co cię wesprze mimo wad

Czyli siostra

Nie drąż, zostaw

Żadna z twoich wad przedziwnych

Nie przeszkadza mi jak innym

Niby jaka – mów dziewczyno!

Że jak śpiewasz zraszasz śliną

Więc mi także bez obrazy

Nie przeszkadza wśród twych cech

Lekki brak wyczucia frazy

I nieświeży ciut oddech

No bo przyjaźń

No bo wspólnie

Bo kaganek

I ogólnie

Przyjaciółka tyle znaczy

Że zrozumie i wybaczy

I wybaczam ci od razu

Niesceniczny brak wyrazu

Te łydeczki jak salami

I kartofel pod oczami

Patrz i ja wyrozumiała

Twej szczerości będąc blisko

W dupie wielka, w cyckach mała

A kobieta mimo wszystko

W tobie też mnie nic nie wkurza

W cyckach duża

W dupie duża

Kto uniesie, temu order!

Radzę grzecznie zamknij mordę!

Wybaczanie – z masłem bułka

Zdzira, ale przyjaciółka.

Teraz ukłon, chodźmy obie

Masz po ryju w garderobie.[1]

Bibliografia

1. 

Kołaczkowska, Joanna
Archiwum prywatne.

2. 

Kozłowska, Agnieszka