Raz w nocnym klubie, marząc o śnie

Spokojnie za barem stałem

Gdy nagle ktoś zaczepił mnie

Tak, że aż zdębiałem

Tylu ludzi dziś umiera, a ty co?

Tylu ludziom głód doskwiera, a ty co?

A ja nic

Muzyka grała spokojnie

I jazz mnie do snu układał

Nutki płynęły swobodnie

Gdy kolejny facet zagajał

Tyle, biedy dookoła, a ty co?

Tyle kradną dziś złodzieje, a ty co?

A ja nic

Nie mogłem już zasnąć, budzony tak stale

Obok w kieliszku ktoś topił swe żale

Pomyślałem: podejdę, zapytam, zaczepię

Może choć on poczuje się lepiej

Może choć on poczuje się lepiej

Tyle smutku jest na świecie, a pan co?

Dziś nie czuję się najlepiej, a pan co?

A on wstał, uśmiechnął się szczerze

Zdzielił mnie krzesłem, padłem i leżę^[1]