Wsiąść do pociągu byle jakiego,

Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet.

Ściskając w ręku kamyk zielony

Patrzeć, jak wszystko zostaje w tyle...

Światem zaczęła rządzić jesień

Topi go w żółci i czerwieni.

A ja tak pragnę – czemu? Nie wiem –

Uciec pociągiem od jesieni.

Uciec pociągiem od przyjaciół,

Wrogów, rachunków, telefonów.

Nie trzeba długo się namyślać,

Wystarczy tylko wybiec z domu i...

Wsiąść do pociągu byle jakiego,

Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet.

Ściskając w ręku kamyk zielony

Patrzeć, jak wszystko zostaje w tyle...

W taką podróż chcę wyruszyć,

Gdy podły nastrój i pogoda,

Zostawić ciebie, łóżko szafę –

Niczego mi nie będzie szkoda.

Zegary staną niepotrzebne,

Pogubię wszystkie kalendarze.

W taką podróż chcę wyruszyć,

Nie wiem, czy kiedyś się odważę

By wsiąść do pociągu byle jakiego,

Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet.

Ściskając w ręku kamyk zielony

Patrzeć, jak wszystko zostaje w tyle...

By wsiąść do pociągu byle jakiego,

Nie dbać o bagaż, nie dbać o bilet.

Ściskając w ręku kamyk zielony

Patrzeć, jak wszystko zostaje w tyle...^[3]