Raz na lat cztery, Polak jest szczery

Ma wreszcie głos, chwyta za stery

Na krótką chwilę staje przed urną

A potem znowu głupio, znowu, durno

Komu zaufać, gdzie prawdy szukać

Kto czysty, że nie siada mucha

Ostatnia chwila już na zadumę

Przyszłość wystawi nam rachunek

Rzeczpospolita Kabaretowa

To rewolucja rzecz jasna umysłowa

Rzeczpospolita Kabaretowa

Dziś zamiast czynów najważniejsze będą słowa

Nie damy rady naprawić świata

Na naprawiacza świata czeka ciągle wakat

Od polityki niech nie boli głowa

Bo dzisiaj rzecz wyłącznie jest kabaretowa

Już na prasówkach ciągła pyskówka

Jest i kiełbasa jest i grochówka

Piwo się leje, orkiestra gra

Kto za to płaci, no kto płaci, czort jeden zna

Budzi się naród rankiem na kacu

Jutro wybory, już mało czasu

Nikt nie pamięta o co tam szło

Byleby wybrać tylko mniejsze zło

Rzeczpospolita Kabaretowa

To rewolucja rzecz jasna umysłowa

Rzeczpospolita Kabaretowa

Dziś zamiast czynów najważniejsze będą słowa

Nie damy rady naprawić świata

Na naprawiacza świata czeka ciągle wakat

Od polityki niech nie boli głowa

Bo dzisiaj rzecz wyłącznie jest kabaretowa^[1]