Jest okrutny, jest małomówny,

a jego żywioł – to czasu bieg.

Nosi piękne imię Saturna,

ostrożnie z nim – on bogiem jest!

Nosi piękne imię Saturna,

ostrożnie z nim – on bogiem jest!

Stąpa cicho, chód ma bezgłośny,

jak nocny złodziej, zwrot losu zły;

z nudów róży zasusza pąki,

by zabić czas, by ukraść dni.

Z nudów róży zasusza pąki,

by zabić nasz czas, ukraść dni…

I Ty, najdroższa, kiedyś zapłacisz

za każdy miesiąc, za każdy rok

zmierzchem skóry i szronem białym

na włosach Twych i drżeniem rąk,

zmierzchem skóry i szronem białym

na włosach Twych i drżeniem rąk…

Starzy poeci już dawno spisali

występki jego i każdy grzech,

dziś uśmiechy ślą nam z oddali,

bo próżny bunt , bo na nic gniew!

Dziś uśmiechy ślą nam z oddali,

bo próżny nasz bunt, na nic gniew!

Wejdźmy razem więc, moja najdroższa,

w rozkoszy ogród i w czuły sad.

Wejdźmy w miłość, jak gdyby wiosna

na zawsze już tu miała trwać…

Wejdźmy w miłość, jak gdyby wiosna

na zawsze już tu miała trwać…

Niech zazdrości nam gestów i spojrzeń,

zamyśleń, snów i pośpiechu rąk…

Niech wie Saturn, że nikt nie może

już zabrać ich nam – nawet on!

Niech wie Saturn, że nikt nie może

już zabrać nam ich – nawet on…^[1]