Spuście nam na ziemskie niwy,

Zbawcę niebios obłoki!

Świat przez grzechy nieszczęśliwy,

Wołał w nocy głębokiej.

/Gdy wśród przekleństwa od Boga

Czart panował, śmierć i trwoga,

A ciężkie przewinienia

Zamkły bramy zbawienia./bis

Ale się Ojciec zlitował

Nad nędzną ludzi dolą,

Syn się chętnie ofiarował,

By spełnił wieczną wolę:

/Zaraz Gabryel zstępuje,

I Maryi to zwiastuje,

Iże z Ducha Świętego

Pocznie Syna Bożego./bis

Panna przeczysta w pokorze

Wyrokom się poddaje,

Iszczą się wyroki Boże,

Słowo Ciałem się staje.

/Ach! Ciesz się Adama plemię,

Zbawiciel zejdzie na ziemię:

Drżyj piekło, On twe mocy

W wiecznej pogrąży nocy./bis

Oto się już głos rozchodzi:

„Wstańcie bracia uśpieni!”

Zbawienie nasze nadchodzi,

Noc się w jasny dzień mieni.

/Precz odtąd dzieła niecnoty

Wylęgnione wśród ciemnoty!

Niech każdy z nas w przyszłości

Zbroję wdzieje światłości./bis

Niech nas zdobi mierność stała

W pokarmie i napoju,

Nie hołdujmy chuciom ciała,

Żyjmy w zgodzie, w pokoju.

/Naśladować Tego mamy,

Którego przyjścia czekamy:

Ta jest powinność nasza

Jak Apostoł ogłasza./bis

Zbawco świata! Szczerze chcemy

Pełnić te powinności,

Złącz się z nami, niech będziemy

Twemi dziećmi w szczerości:

/Wlej, o Jezu miłościwy!

W duszę mą pokój prawdziwy,

Posiądź i serce moje,

Wszak jestem dziecię Twoje./bis^{[1], [3], [4], [5]}