Z tą piosenką związane są dwie anegdoty. Pierwsza z nich opowiada o tym, że Artur Andrus bardzo chciał jak najszybciej zaśpiewać tę piosenkę i nie mógł się doczekać, aż wykona ją publicznie. Podjął zatem ryzyko – mimo, iż utwór nie był na sto procent wyćwiczony. Skończyło się na tym, że kompozytor Łukasz Borowiecki ratował wykonanie śpiewając razem z Andrusem, aby naprowadzić go na melodię.

Druga anegdota mówi o tym, że po występie w którymś z miast podszedł do Artura Andrusa jakiś mężczyzna i informując go, że obsługuje ratrak w górach, zaprosił go na darmowe zjazdy^[2].