Grzmią huczne dzwony z(e) Kremla szczytów(1),

Car świętej słucha ofiary.

A u wyniosłych cerkwi sufitów

Chwieją się polskie sztandary.

„Sława, sława!” – zagrzmiały chóry –

„W pęta car zakuł czerń łaszą!”

I zaszumiała odpowiedź z góry:

„Za naszą wolność i waszą,

Za naszą wolność i waszą!”

„O, buntownicy! Carskiemu słowu

Przysięgli na zgubę laszą!”

I zaszumiało u góry znowu:

„Za naszą wolność i waszą,

Za naszą wolność i waszą!”

Umilkły śpiewy, zgasły ofiary,

Car słucha, szmery go straszą.

Spojrzał do góry – szumią sztandary:

„Za naszą wolność i waszą,

Za naszą wolność i waszą!”^{[1], [2], [3]}