Pod pamiętną Rafajłową(1)

Starł się legun z Mochem zdrowo,

Tak, że Moskal zniechęcony

Nogę dał do Zielonej(2).

Legun tak go ścigał zasię,

Że się sam w dość krótkim czasie

Ocknął – aż na Pantyrpasie –

To ci wojna! husia – siusia!

Tralala – Moskal na armatach gra,

Tralala – On coś widać do nas ma.

Tralala – Zmykaj, bracie, póki czas,

Zziajan srodze – na Rogodze

Lub na Pantyrpas.

Potem nabrał ducha mocy

I wyruszył ku północy,

Aż kozackich śladem podków,

Zalazł dumnie pod Mołotków.

Tam Moch zbił go tak wspaniale,

Że wycofał się w zapale.

W wąwóz wprost na Fenterale(3) –

Bez przystanków! husia – siusia!

Tralala – Moskal na armatach gra...

Tu znów dostał Moskal durny:

Uciekł na noc do Nadwórnej,

Lecz cóż z tego, kiedy znowu

Rano pcha się do parowu.

Tak – od siebie i do siebie

Idziem w tany – niby w niebie.

Ty Moskala, Moskal ciebie

Za łeb wodzi! husia – siusia!

Tralala – Moskal na armatach gra...^{[1], [2]}