Kiedy nie wiem, o co chodzi, kiedy trudno mi dogodzić

kiedy życia czym osłodzić nie mam

to idę w tango

Kiedy nic mi się nie klei, gdy sobota po niedzieli

Kiedy mam nie po kolei w głowie

to idę w tango

Nie dla mnie wtedy samba, mambo ni fandango

bo ból mej duszy może zgłuszyć tylko tango

Ja idę w tango a tango idzie we mnie

I tak nam razem jest wzajemnie i przyjemnie

Ono swój rytm mi daje, ja mu moje nogi

i wskroś podłogi sobie mkniemy w stanie błogim

A jeśli z tanga zrodzi czasem się balanga

I jakiś pan chciałby poprosić mnie do tanga

To ja odmawiam, choćby był wysoki rangą

Bo tylko z moim tangiem zawsze idę w tango

Choć mi mówią, żem niedojda, że do tanga trzeba dwojga

i że życie to mi oj! da w skórę

Ja idę w tango

Ja do dwóch też zliczyć umiem i wychodzi mi w rozumie

że z mym tangiem jest nas w sumie... dwoje

gdy idę w tango

Gdy przyjdzie taki, co do tanga włączyć mam go

Z zazdrości może mnie porzucić moje tango

Ja idę w tango a tango idzie we mnie

I tak nam razem jest wzajemnie i przyjemnie

Ono swój rytm mi daje, ja mu moje nogi

i wskroś podłogi sobie mkniemy w stanie błogim

A jeśli z tanga zrodzi czasem się balanga

I jakiś pan chciałby poprosić mnie do tanga

To ja odmawiam, choćby był wysoki rangą

Bo tylko z moim tangiem zawsze idę w tango^[1]