Gdybym był krawcem czasu,

to po nocach skrycie

szyłbym dla smutnych ludzi

nowe, szczęśliwe życie.

Nowe, szczęśliwe życie

piękne jak spod igły

i trwałe tak, że miłość

nie zniszczy się nigdy.

Z jednej tkaniny wszyscy jesteśmy

co się wyciera,

strzępi przez lata.

Lecz, jeśli chcemy

te wszystkie dziury

Miłością da się załatać.

Na chłody dałbym ludziom

podszewkę nadziei

w rękawy po uśmiechu,

gdyby ktoś się rozkleił.

A dzieciom w oczach których

nie migoce szczęście,

dałbym na całe życie

nowe życie zastępcze.

Z jednej tkaniny wszyscy jesteśmy

co się wyciera,

strzępi przez lata.

Lecz, jeśli chcemy

te wszystkie dziury

Miłością da się załatać.

Lecz, jeśli chcemy

te wszystkie dziury

Miłością da się załatać.^[4]