Tobie nad pomysł, dowcip i wymowę, –

Wznawiamy Panno, rzecz Gabryelowę, –

Któraś od niego w te słowa uczczona:

Bądź pozdrowiona.

U Ciebie jednej niebieskie są dary, –

Któremi Cię Bóg obdarzył bez miary; –

Tyś napełniona laską pożądaną, –

Od Boga daną.

Pan z Tobą, Ciebie przed wieki wszystkiemi –

Przeznaczył sobie przybytkiem na ziemi; –

Skąd Cię do nieba przeniósł nad obłoki –

Na tron wysoki.

Nad inne Panny, które zachowały –

Swe Bogu śluby, masz przywilej cały; –

Z białych głów żadna bez wady wszelakiej –

Czci nie ma takiej.

Dlatego słusznie Ciebie wychwalamy –

I Twej u Syna pociechy żądamy, –

By nam odpuścił z Twej świętej zasługi –

Bóg nasze długi: Amen.^[1]