Na warszawskim rynku chorągwie się chwieją,

Zajaśniała wiosna majową nadzieją!

Zajaśniała wiosna nad ojczystym łanem,

Dziś się w służbie dla Ojczyzny chłop porównał z panem.

Na warszawskim rynku tam muzyki grają,

Stanowi kmiecemu bracia prawo dają.

Nadają mu prawo, by bronił tej ziemi,

Razem z cnymi rycerzami, jak z braćmi starszymi.

Na warszawskim rynku tam naród zebrany,

Idą karmazyny, idą i mieszczany.

Pan Andrzej Zamoyski idzie z kmieciem w parze,

Z bracią znów cechową(1) idą dygnitarze.

Radzili na Sejmie całe cztery lata,

Uradzili, że się naród w jedno zbrata.

Czas Ci, Polsko, zgoić Twoje ciężkie blizny!

– Wszyscy dzisiaj równi(2) w obliczu Ojczyzny.

Na warszawskim rynku biją wszystkie dzwony,

Wolnych synów Polsce przybyły miliony.

Idą do katedry, do świętego Jana,

Złoto – przy kapocie, przy delii – sukmana!

O ty dniu radosny, o ty Trzeci Maju,

Zapachniałeś kwieciem w całym polskim kraju.

Zapachniałeś kwieciem najsłodszej wonności:

– Miłością Ojczyzny i bratniej jedności.^{[1], [2]}