Gdy są młodzi,

każdy z nich sądzi,

że rozum zjadł

i że każdy

ciut od nich starszy –

to dziad i wał.

Gdy są starzy –

każdy z nich patrzy

w krąg okiem złym

i wszystkich młodych

swą miarą sądzi...

I w związku z tym

my, ani młodzi, ani starzy,

tak temat ten chcemy przedstawić:

Tu czas i wiek nie ma znaczenia,

jak ktoś jest wał – to jest wał!

Czy lat ma sto, czy lat dwadzieścia

i jak go zwał – tak go zwał.

Czy stary to i zwiędły kutas,

czy też chuj sterczący na schwał,

smętnie wiszący skromny fiutas,

czy król to stojących pał!

Więc smarkaczu,

młody krzykaczu,

stul żółty dziób!

Przestań drzeć się

i nie bądź wreszcie

głupi jak but!

I ty stary,

czyś jeszcze jary,

czyś dawno grzyb –

przestań sapać,

chrypieć i chrapać

i uwierz mi!

My, ani młodzi, ani starzy,

tak temat ten chcemy przedstawić:

Tu czas i wiek nie ma znaczenia,

jak ktoś jest wał – to jest wał!

Czy lat ma sto, czy lat dwadzieścia

i jak go zwał – tak go zwał.

Czy stary to i zwiędły kutas,

czy też chuj sterczący na schwał,

smętnie wiszący skromny fiutas,

czy król to stojących pał!^[1]