Tekst pochodzi z Mazowsza pruskiego. Pieśń jest rozpowszechniona w Polsce, dociera nawet na Kaszuby. Wśród sąsiadów znają ją Morawianie i Rusini węgierscy. Pierwszych osiem wierszy przytoczonego tekstu jest późniejszym dodatkiem dostosowanym do miejscowych relacji. Powszechnie, utwór zaczyna się od wersu nr 9: „W polu iść, w polu stać”.

Najdawniejszy tekst notuje Pauli w latach trzydziestych XIX wieku. Prawdopodobnie dzieło powstało nieco wcześniej – zapewne w czasie wojen napoleońskich i jest niewątpliwie utworem rodzimym, o czym świadczy prostota i nieudolność wysłowienia artystycznego^[1].