Wesoło ze śpiewem, w bój leśna drużyno,

Żołnierska w nas przecież gra krew –

Marzenia, wspomnienia, w dal z piosnką popłyną,

Zapomnisz i będzie ci lżej.

Hej, hej – któż to odgadnie,

A zresztą, czy ważne jest to –

Hej, hej – choć w boju padniesz

I więcej nie wstaniesz – to co?...

Nie zawsze, nie każdy z wojenki powraca,

Jak dobrze to każdy z nas wie –

Los sprzyja odważnym, lecz kogo namaca,

No trudno – dać musi swą krew.

Hej, hej – o mocny Boże,

Nie obce nam trudy i znój,

Hej, hej – jutro być może

Zwycięski rozstrzygnie się bój.

Przez pola, dąbrowy, przez leśne parowy,

Karabin i bagnet nasz druh –

Z mchu miękkie posłanie, strop nieba nad głową,

Cóż więcej potrzeba do snu?

Hej, hej – hej naprzód wiaro,

Choć kule padają jak grad,

Hej, hej – Bóg nas ocali,

Z krwi naszej odrodzi się świat!^[1]