Ach, miła moja, zostań jeszcze

patrz, za oknem smutne deszcze

patrz, jak w smutku moknie wiersz

Tak, musisz zostać choć na chwilę

przecież gniew na pewno minie

niech z nas spłynie żalu deszcz

Ach, ma miłości, puść w niepamięć

wszystkie bóle, wszystkie żale

wszystkie moje słowa złe

Nie, nie zamykaj drzwi za sobą

zostaw je choć uchylone

wróć modlitwą albo dniem

Ach, ma miłości, nie porzucaj

nie zostawiaj w pustych lustrach

pustych świtów dłoni mych

Tak, możesz zabrać zapach włosów

zmierzch twej skóry, jutrznię oczu

tylko siebie zostaw mi

Ach, gdybyś choć się domyślała

ile smutku w pożegnaniach

w których nikt nie mówi nic

ach, sama byś się odwróciła

przytuliła i ukryła

w mych ramionach swoje łzy^[1]