Jeden nas łączy los,

I jeden łączy ból,

Jedna tęsknota do tych lasów, do tych pól,

Jedna nas łączy dola,

Lepsza albo zła,

W Polaku – Polak brata dziś na pewno ma.

Niech znikną zwady, kłótnie,

Zwarci bądźmy dziś,

A wtedy jedna wspólna zrodzi się nam myśl.

Trąbka pobudkę gra,

Wiarę każdy niech ma,

Bóg nam pomoc swą da.

Wrócimy tam, dokąd serce dziś tęskni i marzy

Wrócimy tam, wszyscy razem i młodzi i starzy,

Wrócimy tam, aby zerwać Ojczyźnie kajdany,

Wrócimy tam, gdzie nasz dom, gdzie nasz kraj kochany.^[1]