Już nie pierwszy raz

Mi się śni,

Że zapuszczam brwi.

Cały czas

Rosnąć chcą,

Gęste, czarne i krzaczaste są.

Bo w głębi, tam gdzie serca dno

Się kłębi mocna wiara w to,

Że z rzeczy stu

Się spodoba mu

Mój zarost tam i tu.

Spójrz na moją twarz.

Znajdziesz tam,

Coś co dobrze znasz,

I pokochasz mnie,

Ja Ci dam,

To co Ty już masz,

I ja też już mam.

Choć w genach mama dała to

Poruszać tym nie umiem, bo,

Bo z rzeczy stu

Chcę ofiarować mu,

Mój zarost tam i tu.

Jak Feniks z popiołów,

Więc klękajcie, pospołu

Żywioły, ogień z wodą

Wolność, miłość

Baba z brodą!

Przygrywka

Więc chodź panie.

Bo w genach mama dała to,

Poruszać już nie umiem nią,

Bo z rzeczy stu,

Chcę oddać mu,

Ofiarować mu,

Podarować mu,

Bo z rzeczy stu,

Chcę ofiarować mu,

Uuuuu

Mój zarost tam i tu^[1]