Literat słynny jak Myszka Miki

F. Dostojewski siadł w Cafe Powiew

Zamówił kawę, trzy serwetniki

Bo miał natchnienie na dłuższą powieść

Wiedział: w tytule musi być zbrodnia

Wtedy pieniądze i seks i sława

Spróbował kawy i nos mu spotniał

Splunął i wrzasnął „Zbrodnia i kawa”

Zbrodnia i kawa, zbrodnia i kawa

Barman do latte wyciska szmatę

Lub wsadził kinol do cappucino

Zbrodnia i kawa? Nie… to za słabe…

Oczyma duszy wtem widzi pióra

I kurze łapki przy oczach starych

Mam, mam o kurde „Zbrodnia i kura”

No a w sequellu „Zbrodnia i curry”

Zbrodnia i kura, zbrodnia i kura

Psychol w kurniku, drób w celowniku

Ninja kurczakiem walczy z wiatrakiem

Zbrodnia i kura, nie… to nie chwyci

Wtem przed oczami coś jakby majak

Mężczyzna, wiosło, martwa kobieta

Kurde, genialne, zbrodnia i kajak!

Eh będzie Nobel jakem profeta

Zbrodnia i kajak, zbrodnia i kajak

Jak płyniesz Staszek, ty to tak zawsze

Po nocach chrapiesz, a teraz chlapiesz

Zbrodnia i kajak. Nie to do kitu

Wścieka się Fiodor, czerwone lico

Serwetki miota, a wcześniej gniecie

Aż staje za nim postawny łysol

Z trzecią serwetką w swoim sorbecie

Ach zbrodnia i co! Noż zbrodnia i i?

Łysy nie zdzierżył, chociaż się starał

Fiodor na głowie czuje i szyi

Sorbet i słyszy: zbrodnia i kara!^[1]