Zmarły człowiecze, z tobą się żegnamy,

Przyjmij dar smutny, który ci składamy.

/Trochę na grób twój porzuconej gliny,

Od twych przyjaciół, sąsiadów, rodziny./bis

Powracasz w ziemię, co matką twą była,

Teraz cię strawi, niedawno żywiła!

/Tak droga każda, którą nas świat wodzi,

Na ten ubity gościniec wychodzi./bis

Niedługo, bracie, z tobą się ujrzymy!

Jużeś tam doszedł, my jeszcze idziemy;

/Trzeba ci było odpocząć po biegu,

Ty wstaniesz, boś tu tylko na noclegu./bis

Boże, ten zmarły w domu Twym przebywał,

U stołu Twego jadał, Ciebie wzywał.

/Na Twej Litości polegał bezpieczny:

Daj duszy jego odpoczynek wieczny./bis^[1]