Znowu politycznych niespokojna mina,

Rada Regencyjna jedzie do Berlina,

Oj dyrdy oj dyrdy, oj dyrdy oj dyrdy,

Oj dyrdy oj dyrdy, oj!

A kiedy przy stole cesarskim zasiądzie,

To o politycznych pewnie mówić będzie –

Oj dyrdy oj dyrdy...

Teraz precz odrzućmy wszystkie smutki, troski,

No peowiakami zajął się Kakowski(1) –

Oj dyrdy oj dyrdy...

A przecież to prawda znana nie od dzisia,

Że nie masz obrońców ponad księcia Zdzisia(2),

Oj dyrdy oj dyrdy...

I niechaj nas spokój już ogarnie boski,

Kiedy w naszej sprawie przemówi Ostrowski(3),

Oj dyrdy oj dyrdy...

I pewnie niejeden już się człek zadziwił,

Że jeszcze nie zwolnił nas Franio Radziwiłł,

Oj dyrdy oj dyrdy...

A kiedy zawiedzie podróż do Berlina,

To jeszcze wierzymy w Gustawa Beylina(4).

To nie dyrdy, nie dyrdy, nie dyrdy, nie dyrdy,

Nie dyrdy, nie dyrdy, nie!^{[1], [2]}