Chór Warsa

Zgłoszenie do artykułu: Chór Warsa

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwa:

Chór Warsa

Chór Henryka Warsa

Data powstania:

1930
Zespół powstał na przełomie 1930 i 1931 r.

Informacje

Kwartet wokalny rewelersów, założony przez Henryka Warsa dla potrzeb nagraniowych „Syreny Record” na przełomie 1930 i 1931 r. W skład Chóru wchodzili: Stefan Sas-Jaworski – tenor; Adam Aston – baryton; Tadeusz Faliszewski – baryton oraz Aleksander Puchalski – bas. Chór Warsa, oprócz nagrywania płyt, występował sporadycznie w teatrach warszawskich, np. w październiku 1931 r. w rewii Hallo! Ameryka! w teatrze „Morskie Oko”, a w styczniu 1932 r. w kinoteatrze „Hollywood”. W roku 1932 odbyła się premiera filmu Szyb L-23 (z muzyką Henryka Warsa), w którym zespół również wystąpił.

Chór powstał w oparciu o doświadczenia Henryka Warsa przy pracy z zespołem rewelersów Jazz Singers, zorganizowanym przez niego w 1928 r. w teatrze „Morskie Oko”. Chór ten jako pierwszy w kraju rozpropagował nowy styl śpiewania na wzór zespołów amerykańskich (The Mills Brothers) oraz angielskich (The Revellers) i nagrał na jesieni 1928 r. dwie płyty w „Syrenie Record”. Sukces chóru Władysława Daniłowskiego oraz fakt, że zespół ten nagrywał w tym czasie prawie wyłącznie dla konkurencyjnego „Odeonu”, stały się przyczyną zorganizowania Chóru Warsa. Chór ten miał być odpowiednikiem zespołu Daniłowskiego na płytach „Syreny Record”. Mimo, iż nie zdobył tak wielkiej popularności, jak Chór Dana, to jednak swym poziomem artystycznym nie ustępował temu zespołowi, a nawet go przewyższał[1].

Bibliografia