Big-band jazzowy utworzony w 1942 r. w Warszawie przez Włodzimierza i Daniela Łopatowskich. Koncertował w okupowanej stolicy do wybuchu powstania warszawskiego. Wznowił działalność w lutym 1945 r. w Łodzi, gdzie występował m.in. w restauracji „Tabarin”. Sporą popularność przyniosły mu płyty wydane przez poznańską wytwórnię Melodje. Ze swingowym repertuarem koncertował w kraju i za granicą, w Czechosłowacji, ZSRR i NRD. Współpracowały z nim m.in. Sława Przybylska i Marta Mirska oraz najpopularniejsza wówczas refrenistka jazzowa Jeanne Johnstone. W 1952 r. siedzibą orkiestry stała się ponownie Warszawa. Przestała istnieć po śmierci Włodzimierza Łopatowskiego.

Jej brzmienie utrwalone zostało na kilkunastu szelakowych płytach poznańskiej Melodji i w trzech nagraniach na LP Polish Jazz 1946-56: Powojenne orkiestry taneczne, wydanym przez Muzę w Serii Archiwum Polskiego Jazzu. Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 59 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego). O orkiestrze wspomina też film pt. Jej portret (reż. W. Orzechowski), w którym wykorzystano muzykę Daniela Łopatowskiego^[1].