Śpiewak, członek pierwszego składu Chóru Dana. W latach 1927–1928 służył jako starszy ogniomistrz 1 pułku Artylerii Przeciwlotniczej w Warszawie, w tym samym okresie zaczął śpiewać w Chórze Katedry św. Jana; debiutował 10 grudnia 1927 r. na koncercie w sali widowiskowej przy ul. Kredytowej 14 w repertuarze operowym. Należał do Chóru Dana przez cały okres jego działalności, a także prowadził chór pod zmienioną nazwą Chór Bogdana od jesieni 1939 r. do chwili wybuchu powstania warszawskiego. Zginął w sierpniu 1944 r. śmiertelnie zraniony granatem^[2].