Dowódca wojskowy, pracownik starostwa. Ukończył Akademię Handlową w Krakowie. W latach 1908–1909 należał do Związku Walki Czynnej, następnie do Drużyn Sokolich, od 1912 r. II Polskiej Drużyny Strzeleckiej. Od 1914 r. walczył w Legionach. Należał do 5 pp I Brygady Legionów Polskich, gdzie uzyskał stopień chorążego 28 IV 1916 r., a następnie podporucznika 1 XI 1916 r. W grudniu 1914 r. brał udział w bitwie pod obronie polskich pozycji, otrzymał Order Virtuti Militari. Po kryzysie przysięgowym znalazł się na froncie włoskim (Tyrol). Był także żołnierzem Polskiej Organizacji Wojskowej, a od 1918 r. należał do Wojska Polskiego, gdzie był dowódcą batalionu zapasowego w Radomiu. W listopadzie 1918 r. Edward Śmigły-Rydz awansował go do stopnia porucznika. Jesienią 1918 r. jako żołnierz Polskiej Organizacji Wojskowej brał udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich.

W okresie międzywojennym był oficerem Wojska Polskiego, pracował w Konsulacie Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie. W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Pełnił funkcję starosty w Brzesku (1929–1931) i Okocimiu (1931–1933). Od 1934 r. pracował jako notariusz w Łucku. W trakcie kampanii wrześniowej był komendantem placu w Kowlu. Uwięziono go w obozie w Kozielsku. Podczas pobytu w więzieniu kontynuował działalność patriotyczną m.in. tworzył grupy dyskusyjne, co było wtedy zabronione. Zginął w Katyniu.

Jako autor zasłynął przede wszystkim tekstem marsza I Brygady Legionów. Tworzył również wiersz okolicznościowe o wydźwięku patriotycznym, nowele i wspomnienia wojenne. Publikowane były w czasopismach „Reduta”, „Na straży”, „Kurier Wileński”^{[1], [2], [3], [4]}.