Oddział partyzancki „Harnasie” pod dowództwem „Hańczy” – Henryka Gallasa wchodził w skład 3 pułku jako I batalion i prowadził od września do listopada 1944 roku działania bojowe w górskim paśmie Polic pomiędzy Bystrzakiem a Narożem w powiecie Sucha Beskidzka. Piosenka powstała na biwaku partyzanckim „Harnasi” na Polanie Malinowej w rejonie Sidziny, Bystrej Podhalańskiej i Zawoi. Harnasiowska piosnka została wydana po wojnie w 1947 r. przez Wydawnictwo Muzyczne „Akord” w Katowicach. Z genezą tej publikacji wiąże się sprawa byłego żołnierza oddziału, Ryszarda Wolfa ps. „Wilk”. W czasie działań partyzanckich został on ciężko ranny. Kula karabinowa strzaskała mu staw biodrowy. Wobec takiej rany lekarze z leśnego szpitala, dosyć przecież prymitywnego, byli bezradni. Przeprowadzona po wyzwoleniu Podhala w klinice w Krakowie operacja nie dała spodziewanego efektu. „Wilk” nie mógł chodzić. Powtórnej operacji, której celem było przedłużenie uszkodzonej szyjki stawu biodrowego, podjął się prof. Gruca w swoim prywatnym szpitalu „Omega” w Warszawie. Potrzebne były jednak finanse. Żaden z byłych partyzantów, przeważnie uczących się w szkołach średnich lub na wyższych uczelniach, nie posiadał wtedy pieniędzy. Chcieli jednak pomóc koledze. Szybko wydali nuty i zebrane fundusze przeznaczyli na ratowanie zdrowia towarzysza broni z lat wojny. Rysunek na okładce wykonał bezpłatnie syn znanego artysty malarza Tadeusza Wygrzywalskiego. Po szczęśliwie przeprowadzonej operacji Ryszard Wolf – „Wilk” powrócił do zdrowia, skończył studia i podjął pracę jako inżynier górnik w kopalni „Komuna Paryska” w Jaworznie. W 1948 roku nagrała piosenkę na taśmie radiowa orkiestra pod dyr. Jerzego Haralda. Utrwalono ją również na płytach^[1].