W drugiej połowie 1943 roku, pod kierunkiem reżysera „Bohdana” – Bogdana Korzeniewskiego i jego zastępcy „Albina” – Józefa Wyszomirskiego, powstał w Warszawie konspiracyjny Teatr Wojska. Zespół aktorski stanowili: Danuta Szaflarska, Irena Brzezińska, Jan Ciecierski, Stanisław Bugajski, Tadeusz Cygler, Tadeusz Fijewski, Andrzej Łapicki i Stanisław Jaśkiewicz. Kierownictwo muzyczne spoczywało w rękach Jana Ekiera. Pierwsze przedstawienie odbyło się prawdopodobnie już we wrześniu w lokalu konspiracyjnym przy ul. Marszałkowskiej 74. Widzami byli przedstawiciele różnych grup bojowych. Natomiast w październiku odbył się zamknięty pokaz pierwszego programu Teatru w mieszkaniu Zielińskich przy ul. Sędziowskiej. Uczestniczyli w nim m. in.: Jerzy Andrzejewski, Stanisław Ryszard Dobrowolski, Jan Ekier, Witold Lutosławski i „Piotrowski” – Aleksander Maliszewski, autor prezentowanej w spektaklu piosenki Janka. Napisał ją na specjalne zamówienie kierownictwa sekcji literackiej. Chodziło o to, by o dzielnej dziewczynie-łączniczce, współczesnej markietance, powstała taka piosenka, którą by śpiewali chętnie „chłopcy z lasu”. Program, w czasie którego zaprezentowano Jankę w interpretacji Tadeusza Cyglera, składał się z następujących części: starofrancuskiej ballady Opowieść o czterech garbuskach, z inscenizacji ballady według Pani Twardowskiej Adama Mickiewicza, skeczu List z frontu oraz inscenizacji piosenki Henryka Huzika Wesoły pluton z muzyką Witolda Lutosławskiego^[1].