Piosenkarz. W 1931 r. rozpoczął naukę śpiewu w Studium Operowym Janiny Korolewicz-Waydowej, uczył się też u Eugeniusza Koppa. W 1933 r. zaczął występować samodzielnie jako śpiewak. W drugiej połowie lat trzydziestych został statystą w Polskim Radiu i zaczął powoli odnosić swe pierwsze sukcesy. W 1937 r. założył Trójkę Radiową – zespół rewellersów. Pod koniec 1937 r. dokonał pierwszych nagrań dla wytwórni „Odeon”. Na początku 1938 r. został zaangażowany przez „Syrenę Record” i dokonał nagrań solowych. W okresie okupacji hitlerowskiej wraz z Czwórką Radiową występował w kawiarniach warszawskich. Występy te trwały do 1942 r. Później pracował jako stroiciel fortepianów, mechanik, fotograf uliczny itp.

Powstanie w 1944 r. przeżył w Warszawie. Od listopada 1945 r. śpiewał ponownie w Polskim Radiu, zaangażowany przez Władysława Szpilmana. W lutym 1946 r. zdobył pierwsze miejsce w konkursie na refrenistę orkiestry radiowej Jana Cajmera. Z orkiestrą tą występował potem w audycjach Mozaika muzyczna oraz jako solista z Sekstetem Polskiego Radia pod dyrekcją Stefana Rachonia. W 1947 r. wyemigrował na stałe do USA^[1].