Jurek Bitschan miał 14 lat, gdy poległ na cmentarzu Łyczakowskim w obronie Lwowa w listopadzie 1918 roku. W nieobecności matki swojej, zajętej opatrywaniem rannych, napisał do niej list, w którym żegna ją i powiadamia, że idzie w szeregi obrońców Lwowa. W pierwszym i dla niego ostatnim boju zginął śmiercią bohaterską. Znaleziono go martwego na cmentarzu. Nieznana ręka obsypała zwłoki jego kwiatami^[2].

Piosenkę śpiewano podczas corocznie obchodzonego Dnia Zadusznego, na zakonspirowanych wieczornicach w trakcie okupacji^[3].