Dziennikarz radiowy, prasowy i telewizyjny, wokalista, tłumacz, aktor. Wraz z Jarosławem Gugałą stworzył w 1983 r. Zespół Reprezentacyjny. Śpiewał i tłumaczył teksty Lluísa Llacha, Georgesa Brassensa, piosenki sefardyjskie, brazylijskie. Nagrał z tą grupą płyty: Za nami noc... (pieśni Lluisa Llacha, 1985), Śmierć za idee (ballady Georgesa Brassensa, 1986), Sefarad (1991), Pornograf (1993) i Kumple to grunt (2007)^[1].

Łobodziński zadebiutował w 1970 r. w filmie Abel, twój brat w reżyserii Janusza Nasfetera. Potem przyszły udane role w takich produkcjach, jak Stawiam na Tolka Banana, Podróż za jeden uśmiech czy Poszukiwany poszukiwana w reżyserii Stanisława Barei. Ostatnim filmem w dzieciństwie, w jakim pojawił się Łobodziński była Mysz w reżyserii Wiktora Skrzyneckiego z 1979 r. W 2009 r., po trzydziestu latach przerwy, powrócił na ekran w krótkometrażowym filmie Groby^[2].

Zafascynowany twórczością i postacią Boba Dylana od lat, jest dziś jednym z największych znawców amerykańskiego muzyka w Polsce. Wydany w lutym 2017 r. w Biurze Literackim zbiór Duszny kraj w całości został przetłumaczony przez niego^[3]. Jako miłośnik twórczości Boba Dylana – stworzył w 2014 r. grupę Dylan.pl, z którą nagrał nowe interpretacje utworów artysty. Zespół wydał płytę Niepotrzebna pogodynka, żeby znać kierunek wiatru^[4].