Kompozytor. Studiował medycynę w Paryżu, a także śpiewał tam w kabaretach. Od 1908 r. występował w kabarecie „Momus” w Warszawie. Był popularnym i lubianym artystą, cenionym za lekki, paryski styl gry aktorskiej i śpiewu. Po zamknięciu „Momusa” występował do wybuchu I wojny światowej na różnych scenach, m.in. w teatrze „Miniatury”. W 1914 r. brał udział w filmie pt. Wróg tanga. Podczas wojny był lekarzem wojskowym, po jej zakończeniu osiadł w Paryżu^[1].

„Lubelski studiował w Paryżu medycynę, ale bardziej chyba zajmował się występami w różnych kabaretach Montmartre’u. Śpiewał także w Paryżu w tzw. Polskiej Oberży Pieśniarskiej, gdzie występował również Leon Schiller i bywał Boy-Żeleński. Kiedyś do Warszawy wpadł na wakacje, został dłużej, robiąc swoim stylem furorę. Miał jeszcze w repertuarze inne francuskie piosenki, do których polskie teksty preparował mu kolega – medyk ze studiów, Lucjan Konarski (właśc. Henryk Lucjan Kon). Alfred Lubelski występował w Warszawie przez kilka lat, po czym wrócił do Paryża, kontynuując studia medyczne. Zginął jako lekarz w szeregach armii francuskiej w 1915 r.”^[2].