W latach 1939–1941, uczęszczał do Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Lublinie, gdzie w klasie prof. Artura Malawskiego uczył się teorii. Studia muzyczne kontynuował po wojnie, najpierw w Trinity College of Music w Londynie, później w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Uzyskał dyplom z zakresu kompozycji i dyrygentury. Początkowo kierował orkiestrą Filharmonii Śląskiej, a następnie w latach 1960–1964 był pierwszym dyrygentem w Filharmonii Krakowskiej, gdzie założył orkiestrę kameralną. Jego nazwisko wiązało się mocno z festiwalami muzyki współczesnej „Warszawska Jesień”. Działając w latach wojny czynnie w konspiracji, najpierw na terenie Lublina, później w Warszawie, nie zaniedbywał kompozycji. Napisał muzykę do komedii Zielony gil opracowanej przez J. Tuwima, jak i innych sztuk teatralnych, filmów oraz dziecięcych audycji radiowych np. Ptak Cezariusz, Wesoły kramik. Oprócz fantazji na fortepian pt. Tobruk (w 1942 r.) napisał także kilka piosenek, wśród nich dwie do słów „Klementyna” Święty Jerzy i Szumi las (w 1942 i 1943 r.), do słów A. Sieczkowskiego Kwiaty i Wierzba (w 1942 i 1944 r.), Wizja bosmana (w 1944 r.) i inne. Brał udział w powstaniu warszawskim, był jeńcem wojennym obozów w Lamsdorf i Murnau^{[1], [2]}.