Autor tekstów. Ukończył Giimnazjum Towarzystwa Kultury Polskiej, następnie studiował w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. W 1924 r. rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W tym czasie zaczął publikować pod pseudonimem Nel swe pierwsze utwory literackie.

Od 1926 do 1936 r. działał wyłącznie jako autor, piszący dla prasy, radia, teatru. Był autorem sztuk i komedii muzycznych, felietonistą, pisał teksty piosenek, małe formy literackie, scenariusze filmowe. M.in. w 1932 r. napisał teksty piosenek do filmu Ułani, ułani oraz był współtwórcą jego scenariusza. W tym samym roku napisał dialogi i teksty piosenek do filmu 10% dla mnie; w 1933 r. przygotował scenariusz filmu Każdemu wolno kochać. Rok 1934 przyniósł film Zabawka (napisał do niego piosenki), rok 1935 – Pieśniarza Warszawy (scenariusz i teksty piosenek wspólnie z Ludwikiem Starskim), 1937 – Królową Przedmieścia (scenariusz). Najbardziej znaną jego piosenką jest superprzebój z filmu Pieśniarz Warszawy – Już taki jestem zimny drań.

Brał udział w kampanii wrześniowej w brygadzie gen. Franciszka Kleeberga; walczył w bitwie pod Kockiem.

Od października 1945 r. w Domu Żołnierza w Łodzi, potem był pracownikiem wydawnictwa „Wiedza”. W 1947 r. zorganizował teatr rewiowy „Wróbelek Warszawski”. Od 1948 r. pracował w Agencji Teatralnej „Agtif”, następnie jako scenarzysta Filmu Polskiego. Współpracował z Wytwórnią Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej, Polskim Radiem, był prezesem Sekcji Drobnych Utworów Literackich Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych oraz członkiem jego Zarządu. W ostatnim okresie życia pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki^[2].