Wersja legionowa humorystycznej pieśni z XVIII w. Świat teraźniejszy (zob. Barański Franciszek, Baranski_Franciszek_Jeszcze_Polska_nie_zginela_Cz_1_Muzyka_Cz_2_Slowa_wyd_2, wyd. 2, s. 83–84):

„Nie tak to illo tempore bywało,

Mości Cześniku, zacny mój sąsiedzie,

Było dość złota, a wydatków mało,

Piło się własny miodek przy obiedzie.”

napisanej w formie dialogu między dwoma szlachcicami, którzy opłakują zmienione czasy, szczególnie zmiany w stroju. Przytoczona przeróbka odzwierciedla konflikt pomiędzy oddziałami legionowymi przebywającymi na froncie a formacjami tyłowymi^[1].