Piosenka ta, to powszechnie znany z licznych komediooper i śpiewów domowych polonez, niewykluczone, że ostatecznego autorstwa maestra Karola Kurpińskiego, który go przysposobił na motywie dawnej muzyki i tekstu. Do tego jest stosowna oracja pożegnalna pióra samego Schillera (Kram z piosenkami, czyli obrazki śpiewające, Warszawa 1977) oraz zręczna Waleta na pożegnalną ostatecznie codę ułożona przez Leona Schillera, tym razem w roli kompozytora występującego:

A kiedy już odjeżdżacie,

I nas samych zostawiacie,

Pamiętajcie, żeście nasi,

A my przyjaciele wasi!

Gdy już goście odjeżdżają

Na waletę tak śpiewają:

Pamiętajcie, żeście nasi,

A my przyjaciele wasi^[2].