Pieśń ta była jedną z najpopularniejszych klasztornych kolęd; figuruje we wszystkich niemal rękopisach (z wyjątkiem BJ 3638). O ile warianty tekstu są w tych zapisach minimalne, to melodia w każdym z klasztorów była inna. Mioduszewski w Pastorałkach i kolędach podaje jeszcze inną jej wersję.

Z XVIII-wiecznych zbiorów drukowanych zamieścił ją jedynie Szlichtyn w Kantyczkach z 1767 (i 1785) r. w dziale „pieśni nowych”, liczy u niego 7 zwrotek, podczas gdy w zapisach klasztornych i u Mioduszewskiego ma 15 do 17; za nimi podajemy zwrotki 1, 3, 4 i 11 (por. wersja 1). W kantyczce Chybińskiego, gdzie figuruje bez melodii, nosi ona tytuł Siano najdelikatniejsze^[1].

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013.