Znane są obecnie dwie jej melodie: marszowa i w rytmie walczyka. W 1939 r. i w latach następnych spopularyzowali ją uczestnicy kampanii wrześniowej. Była śpiewana w jednostkach Ludowego Wojska Polskiego w ZSRR i w kraju, w oddziałach partyzanckich. Stanisław Truszkowski w wydanych w 1968 r. Partyzanckich wspomnieniach pisze, że np. w kompanii Armii Krajowej dowodzonej przez ppor. „Licho” – Stanisława Szabunię, uważano piosenkę za utwór „czysto leśny”. Byli partyzanci: Stanisław Dąbrowa-Kostka i Zbigniew Orliński podają, że piosenka cieszyła się ogromną popularnością w oddziałach na Rzeszowszczyźnie, Podkarpaciu i Zamojszczyźnie, przy czym niektóre zwrotki aktualizowano i dostosowywano do charakteru leśnych zgrupowań. Na początku 1944 r. opublikowano jej fragmenty, połączone ze zwrotkami z piosenki Makuszynski_Kornel Największy pan na ziemi, w wydanym w Moskwie Śpiewniku żołnierza polskiego^[1].