Utwór napisany przez Belniaka Bolesława Lubicza-Zahorskiego w styczniu 1915 r. w miejscowości Rajbrot, gdzie dywizjon ułanów I Brygady odpoczywał po bitwie pod Łowczówkiem. Tekst pieśni pochodzi z rękopisu zachowanego w Archiwum NKN, natomiast melodię podaję za Franciszkiem Barańskim. Powyższe źródła pozwalają odrzucić przekaz o powstaniu utworu zamieszczony w monografii 1 pułku ułanów Beliny, opracowanej przez Józefa Smoleńskiego („Beliniak”, nr 8–12, Londyn 1960–1962), zgodnie z którym pieśń powstała w listopadzie 1914 r. podczas pobytu autora w szpitalu w Zakopanem (tekst dyktował ułanowi Mieczysławowi Kędzierskiemu). Melodia zamieszczona w „Beliniaku”, odtworzona przez Zofię Krukowską, okazała się melodią „Piechoty”. Jest to raczej wątpliwe, chyba że przyjmie się hipotezę o rosyjskim pochodzeniu tej melodii.

Por.: „Wiadomości Polskie”, 1915, nr 19–20 z 6 III, s. 7; „Gazeta Polska”, 1915, nr 64 z 14 VIII, s. 3; „Gazeta Podhalańska”, 1915, nr 10 z 14 III^[3].