Skrzypaczka. Kształciła się początkowo u Gabrieli Jabłońskiej i Mieczysława Michałowicza. Od 1918 do 1927 r. studiowała w Państwowym Konserwatorium Muzycznym u Józefa Jarzębskiego. W 1927 r. otrzymała dyplom z odznaczeniem. W latach 1928–1929 pogłębiała studia w Mistrzowskiej Szkole Otokara Sevcika w Pradze, a następnie w latach 1930–1932 u George‘a Enescu w Paryżu. Była wysoko cenioną interpretatorką współczesnej muzyki skrzypcowej (zwłaszcza dzieł Karola Szymanowskiego), pierwszą wykonawczynią wielu utworów polskich kompozytorów. Należała do Orkiestry Polskiego Radia i Orkiestry Filharmonii Warszawskiej, koncertowała w prawie całej Europie. W 1936 r. dokonała serii nagrań dla „Syreny Record” z akompaniamentem Ignacego Rozenbauma.

W latach powojennych mieszkała i pracowała w Krakowie. Od 1945 r. była profesorem a w latach 1964–1966 rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. W 1948 r. otrzymała nagrodę Polskiego Wydawnictwa Muzycznego za największą ilość wykonanych utworów polskich kompozytorów. Opracowała wiele polskich kompozycji skrzypcowych^[1].