Pieśniarz i piosenkarz. Dzieciństwo i młodość spędził w Krakowie, gdzie rozpoczął naukę śpiewu w tamtejszej Podstawowej Szkole Muzycznej. Uczył się śpiewu prywatnie u prof. S. Millerowej, studiował też wokalistykę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Debiutował w 1963 r. w Zespole Estradowym WOW pod dyrekcją Leopolda Kozłowskiego. Współpracował równocześnie z Operą Krakowską, później także z Operą w Bytomiu i Teatrem Muzycznym w Łodzi. Śpiewał arie, pieśni i piosenki w programach estradowych (m.in. Program z dywanikiem, Wesoły autobus, Zgaduj-Zgadula, Podwieczorek przy mikrofonie).

Koncertował i nagrywał z orkiestrami Polskiego Radia pod dyrekcją Henryka Debicha, Stefana Rachonia, Marka Sewena i Orkiestrą Reprezentacyjną Wojska Polskiego pod dyrekcją Arnolda Rezlera. Występował na festiwalach piosenki w Opolu, Sopocie, Zielonej Górze i Kołobrzegu, a także w ZSRR, NRD, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Mongolii oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.

Jest laureatem:

– nagrody Ministra Obrony Narodowej w 1963 r.,

– Srebrnego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’81 za piosenkę Gdy Polska da nam rozkaz,

– Honorowego Złotego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’83.

W połowie lat 80-tych wycofał się z estrady i oddał się swoim pasjom. Kolekcjonuje zegary, prowadzi profesjonalny zakład renowacji i produkcji stylowego oświetlenia^[1].