Kompozytor, autor tekstów, pianista jazzowy, dyrygent, jeden z najlepszych polskich aranżerów. Od około 1932 r. należał do orkiestry Henryka Warsa. Często aranżował utwory nagrywane przez ten zespół na płyty. Pisał aranżację wielu utworów na zamówienie wydawnictwa Nowa Scena oraz dla orkiestry Henryka Golda (nagrywającej wówczas z prawem wyłączności dla wytwórni „Columbia”). Jako aranżer używał pseudonimu „Bel Jur”. Prowadził własne wydawnictwo, komponował, pisywał teksty piosenek największą popularność spośród nich zdobyły Trzy_listy. Oprócz działalności kompozytorskiej zajmował się dyrygenturą – dyrygował przedstawieniami operetkowymi, kierował orkiestrami w teatrach żydowskich w Warszawie, występował ponadto w Polskim Radiu. Działał społecznie na rzecz środowiska muzyków warszawskich. Był sekretarzem biura działającego pod auspicjami Związku Zawodowego Muzyków Rzeczypospolitej Polskiej i zajmującego się pośrednictwem pracy. Dzięki jego energicznym działaniom konsulat Stanów Zjednoczonych w Warszawie zwrócił się do Związku z prośbą o sporządzenie wykazu czołowych polskich kapelmistrzów i muzyków, co umożliwiło im wyjazd i pracę w USA. W ostatnim okresie przed wybuchem II wojny światowej był pianistą w zespole jazzowym Franciszka Witkowskiego.

We wrześniu 1939 r. został ewakuowany z pracownikami Polskiego Radia do Białegostoku. W dalszym okresie wojny przebywał na terenie ZSRR. Należał do znanej orkiestry jazzowej Ady Rosnera (Państwowy Jazz Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Sowieckiej), z którą wystąpił na dziesiątkach koncertów w wielu miastach rosyjskich. W 1944 r., a być może już wcześniej, pracował jako aranżer w wytwórni płyt „Aprelewskij Zawod” i przygotowywał płyty nagrywane na zlecenie Związku Patriotów Polskich. Po wojnie przyjęto go do orkiestry Filharmonii w Mińsku (1946 r.). Do jego rodziny należało jeszcze dwóch działających w Polsce i w Niemczech muzyków rozrywkowych – Dawid i Stanisław (Szaja) Belzaccy^[1].