Aktor. Debiutował w Stanisławowie w 1894 r. W początkach swej kariery grał u boku Heleny Modrzejewskiej. Występował w teatrach Częstochowy, Krakowa, Łodzi. Od 1906 do 1914 r. grał nieprzerwanie w Warszawskich Teatrach Rządowych (miał w repertuarze ponad 90 ról). Od 1914 r. był aktorem Teatru Polskiego.

Podczas I wojny światowej przebywał i występował w Rosji, powrócił do Teatru Polskiego w 1918 r. i grał tam do stycznia 1924 r. W późniejszych latach występował na deskach wielu teatrów dramatycznych Warszawy i Polski, natomiast w ostatnich latach przed wybuchem II wojny światowej grał m.in. w Teatrze Narodowym i Małym.

Od 1945 r. ponownie występował w Teatrze Polskim. W 1964 r. obchodził jubileusz siedemdziesięciolecia pracy artystycznej. Należał do grona wielkich polskich aktorów XX w. obok Juliusza Osterwy, Stefana Jaracza, Józefa Węgrzyna i innych^[1].