Długosz, Leszek

Zgłoszenie do artykułu: Długosz, Leszek

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE i ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 (Dz. U. poz. 1000), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.
Administratorem danych jest Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” z siedzibą w Krakowie przy ulicy Krakusa 7. Wszelkie dokładne informacje o tym jak zbieramy i chronimy Twoje dane uzyskasz od naszego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (iodo@bibliotekapiosenki.pl).
Wszystkim osobom, których dane są przetwarzane, przysługuje prawo do ochrony danych ich dotyczących, do kontroli przetwarzania tych danych oraz do ich uaktualniania, usunięcia jak również do uzyskiwania wszystkich informacji o przysługujących im prawach.

Nazwisko:

Długosz, Leszek

Data urodzenia:

18 czerwca 1941

Miejsce urodzenia:

Zaklików

Informacje

Śpiewający poeta, kompozytor, pianista, także aktor. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1964 r. oraz Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie w 1966 r[2]. W czasie studiów współpracował z Teatrzykiem Piosenki Uniwersytetu Jagiellońskiego „Hefajstos”[1]. Jeszcze w 1963 r. został jednym z laureatów II Krakowskiego Konkursu Piosenki Studenckiej[2].

W latach 1965–1978 związany był jako autor i wykonawca z kabaretem Piwnica Pod Baranami[1]. Uchodził za jedną z jego największych osobowości artystycznych. Debiut poetycki twórcy, to opublikowany w Wydawnictwie Literackim tomik pt. Lekcje rytmiki z 1973 r. Po rozstaniu z Piwnicą i rozpoczął samodzielną działalność artystyczną, na którą złożyły się – odbywające się w całym kraju – recitale i spotkania autorskie, liczne programy poetycko-muzyczne, wreszcie prezentowane w radio słuchowiska i cykle audycji, m.in.: Przyjemność niedzieliZdaniem mojego pianina, oraz występy w telewizji, m.in.: Wiosenne wody’, Coś mnie omija, Mój Kraków, Odgłosy przedwiosenneSpodziewane nadejście pieśni[2]. W 1979 r. przebywał w Paryżu na stypendium artystycznym rządu francuskiego[1], a w 1982 r. otrzymał nagrodę artystyczną Miasta Krakowa. Od 1978 r. występuje z własnymi recitalami również za granicą. Koncertował m.in. we Francji, Włoszech, Austrii, Belgii, RFN, Czechosłowacji, Szwajcarii, Szwecji, w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.

Jest bohaterem hasła w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 10 w reżyserii Ryszarda Wolańskiego) i książki Być artystą! Andrzeja Haegenbartha. Dorobek poetycki wydany został:

– w tomikach: Lekcje rytmiki[1], Na własną rękę (1976 r.), Wywoływanie wilka z lasu, Lekkie popołudnie, Gościnne pokoje muzyki (1992 r.), Z tego, co jest... (1994 r.), Po głosach, po śladach (1996 r.), Śpiewnik ilustrowany, Piwnica idzie do góry (2000 r.), Na Rynku usiąść w Kazimierzu... (z CD, 2004 r.)[2], Dusza na ramieniu – wiersze i piosenki (z CD);

– w serii Biblioteka bardów Leszek Długosz;

– poetycko-fotograficznego Albumu krakowskiego (współaut. Adam Bujak);

– wyboru piosenek na głos z fortepianem Pewnego dnia, pewnego dnia[1].

Nagrał także kilka płyt z własnym repertuarem, w tym jedną w języku francuskim pt. La poussière de l’été (1986 r.). Do jego najbardziej znanych piosenek należą: Ja chciałbym być poetą, Karczma Jurgowska, Także i ty, Berlin 1913, Dzień w kolorze śliwkowym, Jaka szkoda, Nie ma nasPod Baranami też już dzisiaj inny czas.

Obok działalności estradowej i literackiej zajmuje się też publicystyką. Zamieszcza swoje felietony w krakowskim „Czasie” i „Rzeczpospolitej”. Współpracuje także z krakowskimi „Arcanami”. W TVP 1 zrealizował cykl programów poświęconych poezji, zatytułowany Literatura według Długosza. Prowadzi warsztaty poetyckie w Studium Literacko-Artystycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 2003 r., na łamach krakowskiej prasy i w Café Gołębia 3 w Krakowie prowadzi nieformalny klub poetycki o nazwie „Rynna Poetycka”[2].

Bibliografia

1. 

Wolański, Ryszard.

2. 

Rabiański, Radosław.

3. 

http://www.leszekdlugosz.pl/.
Oficjalna strona internetowa Leszka Długosza [odczyt: 25.02.2010].