Wokalista rockowy, także kompozytor. Śpiewał w amatorskim zespole rockowym Watabah. W 1973 r. został słuchaczem Klubu Piosenki ZAKR w Warszawie. W latach 1974–1978 współpracował z Teatrem na Targówku jako śpiewający aktor. W 1977 r. dokonał pierwszych nagrań dla archiwum Polskiego Radia. Od 1978 r. występuje jako solista. Reprezentował polską piosenkę na festiwalach w Cavan i w Castelbar (Irlandia), gdzie zdobył I nagrodę za interpretację piosenki Little Things (muz. E. Berg, sł. N. Biel). Koncertował także w Bułgarii, NRD i ZSRR. Współpracował z grupami wokalnymi Victoria Singers i Vox.

Przełomem i zwrotem było nagranie sławnego motywu do serialu 07 zgłoś się, po której otrzymał od założyciela zespołu Perfect, Zbigniewa Hołdysa, propozycję współpracy. W latach 1980–1983 był członkiem grupy Perfect. W 1987 r. Polskie Nagrania wydały jego solową płytę Kolorowy telewizor.

W 1983 grupa Perfect została rozwiązana, a Markowski w tym czasie występował razem z formacjami Hazard i Samolot. W tym czasie prowadził także firmę budowlaną. W 1987 wystąpił jeszcze razem z reaktywowaną na jeden koncert grupą, ale po reaktywacji grupy w 1989 nie pojawił się w jej składzie. Dopiero w 1993 roku powrócił do Perfect jako wokalista, po tym jak w 1992 Zbigniew Hołdys ostatecznie rozwiązał zespół ze sobą jako liderem.

Oprócz utworu do 07 zgłoś się nagrał inne piosenki wykorzystane w serialach TV: W labiryncie, Ekstradycja 3 (w duecie z Liroyem) i filmie Spona (reż. Waldemar Szarek).

Był gościem Richarda Claydermana podczas jego warszawskiego koncertu w 1998 r. w sali Filharmonii Narodowej, w którym zaśpiewał piosenkę Niewiele ci mogę dać. Zagrał także w filmie Córa marnotrawna (reż. Andrzej Kondratiuk). Jego karierze poświęcone jest hasło w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej odc. 70 (reż. Ryszard Wolański)^[1].